Archiwa teatr

Uprzejmie przepraszam, jeśli moje zeszłoroczne życzenia się nie spełniły i ostrzegam, że tegoroczne mogą podzielić los poprzednich. Życzę wam, żebyście dbali o siebie. Jeśli macie kogoś, kto wam w tym pomoże, to dbajcie o siebie i o tę osobę. Jesteście szczęściarzami więc pilnujcie swego szczęścia. Jeśli nie macie takiej osoby, miejcie nadzieję. Co prawda pewnie płonną, ale warto mieć nadzieję, bo bez niej jest gorzej. Nie łudźcie się, że na świecie będzie lepiej, bo jeśli będzie […]

Coś ty uczynił ludziom Mickiewiczu?

Wołanie Norwida zawisło w polskiej próżni do czasu aż Tadeusz Boy Żeleński zaczął pisać „Brązowników”. Starając się dotrzeć do prawdziwej postaci wieszcza, ściągnął go z cokołu i pokazał złożoność jego życia. Dziś wiedza o Mickiewiczu zanikła ponownie, znów jego postać stoi na wysokim cokole, jak na pomniku na Krakowskim Rynku. Znów jest w gronie prześladowców młodzieży maturalnej, jak Mrożek i nawet jak on nie może przeprosić. Wedle anegdoty Mrożek spotkał […]

Szczypta Gombrowicza

Mikołaj Grabowski wziął się za Gombrowicza. Monodram to wyzwanie dla aktora, który musi jednoosobowo wypełnić scenę i umysły widzów. Dzienniki Gombrowicza to drugie wyzwanie, choć można w nich znaleźć prawie wszystko, choć oczywiście to „wszystko” jest w wersji Gombrowicza. Ten pisarz wpół emigracyjny wpół krajowy, był jednym z mistrzów autokreacji. Temu przecież, choć pewnie nie tylko, służyć miały Dzienniki. Grabowski bierze z Gombrowicza to, co mu pasuje. Kreuje […]

Bieżeńcy

Bieżeńcy to opowieść o eksodusie ludności z okolic Białegostoku i Podlasia, o ludzie prawosławnym, który pod naporem armii niemieckiej, w poszukiwaniu wyidealizowanej ojczyzny ruszył w głąb Rosji, aby ocaleć, aby uniknąć najgorszego, aby uniknąć być może śmierci, aby przetrwać. Uciekają więc w trudach i znoju, jak wielu innych uciekinierów, ale co istotą jest tej opowieści to powrót do tematu zapomnianego przez historię. Rzecz oparta została bowiem na książce w literaturze faktu Anety Prymachy Oniszk „Bieżeństwo […]

Wciąż między nami dobrze jest

Kiedy niemal przed dwudziestu laty na afiszu Teatru Rozmaitości pojawiła się tragikomedia Doroty Masłowskiej „Między nami dobrze jest” (2008, reż. Grzegorz Jarzyna), zanosiło się, że wybuchnie awantura. Ale awantury nie było. Publiczność i krytycy najwyraźniej już przywykli do języka Masłowskiej. Zaakceptowali jej sposób oglądu rzeczywistości. Pod mylącym tytułem, bo oczywiście nie jest dobrze między nami, autorka ukazywała z kilku perspektyw polski węzeł gordyjski, w którym splatały się losy […]

Skóra po dziadku

Każdy z nas ma coś po dziadku (i babci), trochę genów, trochę wyglądu, trochę charakteru i czasem trochę pamiątek. Ja po jednym moim dziadku nie mam nic oprócz genów i nazwiska. Nie wrócił z Auschwitz. Po drugim, oprócz kolejnej porcji genów, zostało mi trochę wspomnień i drugie imię. Mateusz Pakuła po swoim dziadku odziedziczył skórzaną kurtkę. „Skóra po dziadku” – książka i spektakl na jej podstawie – przypominają trochę Almodóvara – Wszystko o mojej matce. […]

„Rehab”, czyli życie i śmierć Amy Winehouse

Koroner stwierdził w jej krwi obecność 4 promili alkoholu. Od dłuższego czasu żyła w pełnej abstynencji. Znaleziono ją martwą w jej londyńskim mieszkaniu. Miała zaledwie 27 lat. Historia życia i śmierci piekielnie utalentowanej wokalistki, która podbiła serca milionów ludzi na całym świecie, przypomina dziesiątki, a nawet setki podobnych losów. Schemat jest zawsze ten sam: błyskawiczna kariera, niebywały sukces, ciężar sławy trudny do udźwignięcia, kryzys emocjonalny, […]

Prawda czy fałsz?

Czym jest prawda, a czym fałsz w sztuce? Co to właściwie znaczy, że sztuka jest prawdziwa, a co znowu, kiedy się mówi, że jest fałszywa? W muzyce ustalenie fałszu wydaje się oczywiste. Jeśli śpiewak trafi na niewłaściwy dźwięk, czyli nieprzewidziany przez kompozytora – sfałszuje. Wykonanie bez zbędnej dyskusji zostaje ocenione jako spaprane.Ale w teatrze? To o wiele bardziej skomplikowane, bo przecież fundament teatru wspiera się na udawaniu, a udawanie nie jest tym samym, co się udaje, […]

Po sezonie, przed sezonem

Tadeusz Słobodzianek pozostawił na biurku swojej następczyni w Teatrze Dramatycznym, Monice Strzępce, butelkę szampana wraz z życzeniami pomyślności. Zdjęcie można było obejrzeć na Facebooku. To sympatyczny gest, właściwie niespodziewany po miesiącach zimnej wojny (a może i chwilami gorącej) wokół zmiany dyrekcji w jednym z najważniejszych teatrów warszawskich. Gest gestem, ale nie ulega wątpliwości, że Dramatyczny pod nowym kierownictwem będzie innym teatrem pod wieloma względami. Nie chcę bawić się w proroka, ani cytować […]

Sztuka pantomimy jest teatrem aktualnym i interesującym

Udało nam się przez te lata pokazać, że sztuka pantomimy jest teatrem aktualnym i interesującym – mówi z okazji jubileuszu 20-lecia Teatru Pantomimy Mimo jego założyciel aktor-mim, reżyser i dyr. artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Mimu Bartłomiej Ostapczuk. Grzegorz Janikowski: Mija 20 lat od chwili, gdy założył pan Teatr Pantomimy Mimo. Początkowo był to teatr jednego aktora, ale dość szybko przekształcił się w międzynarodowy zespół. Skąd wziął się […]

Rząd chce pozbawiać wolności...

Robotnicy do Sejmu

Spotkanie Xi Jinpinga z...

Amazonopoly. Parlament Europejski bezradny...

Kościuszko – problem dla...

USA: agenci federalni zawieszeni...

Na ten Nowy Rok 2026