Szykując się do Brexitu, premier W. Brytanii, Theresa May powołała komitet, który ma opracować plan położenia kresu najazdowi cudzoziemców na kraj i obniżyć wskaźnik migracji do poniżej stu tysięcy rocznie. W 2015 r. wyniósł on 333 tys. osób.
Wskaźnik mówi o różnicy między liczbą osób, które wjechały do kraju, a tymi, które wyjechały. W całym 2015 r. przybyło 630 tys. ludzi, a z kraju wyjechało 297 tys., co dało owe 333 tys.
Już przed May takie obietnice czynił premier David Cameron. I nie odniósł żadnego sukcesu. A jego szczucie na Polaków tylko przyczyniło się do zwycięstwa zwolenników wystąpienia kraju z Unii w referendum z 23 czerwca i politycznej klęski Camerona.
Jego obietnice były o tyle nierealistyczne, że nie mógł zatrzymać imigracji z innych państw UE wbrew jednej z 4 podstawowych swobód unijnych: prawa do ruchu siły roboczej, która napłynęła ze wschodu i południa.
Komitet ma zatrzymać migrację poprzez wdrożenie rozwiązań „pozwalających na jej kontrolowanie, zapewnienie działania skutecznego i precyzyjnego systemu wizowego i utrudnienie sytuacji nielegalnych imigrantów”. Oprócz May wchodzi do niego 12 ministrów, w tym 3 wybitnych brexitowców: ministrowie spraw zagranicznych, Boris Johnson, ds. Brexitu, David Davis i handlu międzynarodowego, Liam Fox.
Od 2004 r. liczba mieszkańców W. Brytanii, którzy urodzili za granicą, wzrosła z 5,3 mln (9 proc. ludności) do 8,3 mln (13 proc.). W końcu 2015 r. Polaków mieszkało tu 916 tys., o 63 tys. więcej niż rok wcześniej. W 2003 r., przed wejściem do UE, było nas 44 tys.
