Premiera„Małego Księcia” w Teatrze Polskim

18 maj 2023

Ta opowieść jest o tym, że właściwie ocalając siebie, być może ocalamy jakąś część świata – mówi Konrad Dworakowski, reżyser „Małego Księcia” wg Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Premiera na Scenie Kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie – w piątek.

„Przede wszystkim chciałem wydobyć z „Małego Księcia” tę warstwę, która pozwoli na porównanie lub zderzenie odmiennych optyk osoby dorosłej i dziecka. Chciałem pokazać, jak oni patrzą na te same tematy i pojęcia” – wyjaśnił reżyser.

„W tym spektaklu stawiamy widzowi młodemu i dorosłemu bardzo trudne zadanie. Myślę, że to przedstawienie wymusza na widzach nieco przestrzeni i ciszy do tego, żeby dokonać niezbędnego namysłu nad światem, w którym żyjemy” – mówił. „Powoduje w nas odarcie nie tyle ze złudzeń, ile z przekonania o naszej nieomylności; o tym, że stworzyliśmy ten świat dobrym, właściwym, mądrym” – wyjaśnił reżyser, dodając, że „dzieciaki też się z tym mierzą”.

„Nam, dorosłym, wydaje się, że to są nasze poważne sprawy. Temat władzy, miłości, śmierci, nienawiści i tego typu pojęć” – zaznaczył, dodając, że „tymczasem dziecko je także obserwuje i na swój sposób rozumie”.

Zapytany, po co wystawiać obecnie „Małego Księcia”, Dworakowski powiedział: „ocaleniu czegoś, co jest dobre w naszym życiu, musi towarzyszyć weryfikacja świata, który proponujemy”. „Trzeba włączyć w to dziecko, bo to ono będzie z tego świata korzystało. To ten świat mu zostawimy” – powiedział reżyser.

„Szybciej, lepiej, więcej. Wszystko wiemy, wszystko mamy. To, czego jeszcze nie mamy, możemy kupić. Szkoda tylko, że nie ma sklepów z przyjaciółmi. Może wtedy mielibyśmy ich więcej… „Mały Książę” z całą pewnością należy do najbardziej znanych lektur dzieciństwa i, jak przystało na powiastkę filozoficzną, także lektur dorosłości” – czytamy w zapowiedzi.

”Mały Książę to opowieść o rzeczach ważnych, którym zbyt często nie poświęcamy wiele uwagi – poetycka, mądra baśń dla dzieci i dorosłych, którzy wspólnie mogą odnaleźć odpowiedź na najważniejsze pytania: co oznacza bycie dorosłym? co dziś oznacza bycie dzieckiem? czy można mieć w dorosłym przyjaciela? czy będąc dorosłym można – i czy warto – ocalić w sobie dziecko?” – napisano o spektaklu.

Przekładu dokonał Jan Szwykowski. Scenografię i kostiumy zaprojektowała Marika Wojciechowska. Muzykę skomponował: Piotr Klimek. Za reżyserię światła odpowiada Paweł Śmiałek.

Występują: Dorota Landowska / Katarzyna Strączek (Róża, Żmija), Tomasz Błasiak / Wojciech Czerwiński (Król, Latarnik, Zwrotniczy), Michał Kurek (Mały Książę), Krzysztof Kwiatkowski (Pijak, Lis), Krystian Modzelewski (Biznesmen, Geograf) oraz Dominik Łoś (Pilot).

Premiera „Małego Księcia” – 19 maja o godz. 19 na Scenie Kameralnej im. Sławomira Mrożka Teatru Polskiego w Warszawie. Kolejne przedstawienia – 20-21 oraz 23-28 maja.

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...