Nagrody Moczarskiego przyznane

29 lis 2022

W Bibliotece Narodowej w Warszawie przyznano Nagrody Historyczne m. st. Warszawy im. Kazimierza Moczarskiego. Laureatką została Anna Wylegała, autorka publikacji „Był dwór, nie ma dworu. Reforma rolna w Polsce”.

W tym roku o nagrodę rywalizowało 101 publikacji. Z nich nominowano dziesięć. Jury pod przewodnictwem prof. Andrzeja Friszkego przyznało główną nagrodę książce „Był dwór, nie ma dworu. Reforma rolna w Polsce” autorstwa Anny Wylegały. To opowieść o reformie rolnej przeprowadzonej w Polsce w latach 1944-45. Jest to jedno z najsłabiej zbadanych wydarzeń z powojennej historii” – powiedziała PAP koordynatorka do spraw promocji Domu Spotkań z Historią (DSH) Milena Ryćkowska, podkreślając, że nagrodzona książka zawiera liczne świadectwa i wspomnienia rodzinne przekazywane z pokolenia na pokolenie.

„W DSH bardzo cieszy nas ta nagroda. Jak mówi sama autorka nagrodzonej publikacji, jest ona oparta na relacjach świadków historii, a one są właśnie niezwykle ważnym obszarem działalności Domu. Prowadzimy Archiwum Historii Mówionej – największy zbiór relacji i wywiadów biograficznych” – tłumaczy Ryćkowska.

Nagroda Historyczna m.st. Warszawy im. Kazimierza Moczarskiego została ustanowiona w grudniu 2018 r. uchwałą Rady Miasta Warszawy, jest kontynuacją nagrody powstałej w 2009 roku za najlepszą książkę poświęconą najnowszej historii Polski. To jedna z najważniejszych nagród historycznych w kraju, a jej laureatami byli m.in. Timothy Snyder, Karol Modzelewski, a w 2021 r. – Grzegorz Piątek za książkę „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949”.

Nagrodę młodzieżowych klubów historycznych otrzymała Katarzyna Surmiak-Domańska za książkę „Czystka”.

„To rodzinna saga napisana z reporterską wnikliwością, ukazująca obraz wiejskiego życia na Kresach. Na uwagę zasługuje fakt, że obydwie autorki nagrodzonych książek nie są historyczkami, a jednak dzięki swojej pracy i wnikliwości w badaniach, które przeprowadziły, ich książki mają wymiar historyczny, co pokazuje werdykt jury” – wyjaśnia Ryćkowska.

Tegoroczna laureatka Nagrody Historycznej m. st. Warszawy im. Kazimierza Moczarskiego Anna Wylegała (ur. 1982) jest socjolożką, adiunktem w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Za książkę „Był dwór, nie ma dworu” otrzymała Nagrodę im. Tomasza Strzembosza, Nagrodę im. Jerzego Giedroycia oraz nominacje do Nagrody Historycznej Polityki, Nagrody im. Kazimierza Moczarskiego i Nagrody KLIO, a także wyróżnienie w kategorii „Książka historyczna” w ramach Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego.

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...