Nieczęsto z takim zaciekawieniem wypatruję kontynuacji czy kolejnego tomu jakiejś powieści, opowieści czy eseju, jak wypatrywałem drugiego tomu „Berlina. Metropolii Fausta” Aleksandry Ritchie. W tym przypadku mamy do czynienia z historycznym esejem (wspaniałym) o...
W historii kina zapisała się przede wszystkim rolami w kilku filmach Michelangelo Antonioniego („Przygoda”, nagroda za najlepszą rolę kobiecą na festiwalu filmowym w Cannes, 1960, „Noc”, „Zaćmienie”, „Czerwona pustynia”), wielkiego mistrza włoskiego i europejskiego...
Była aktorką wybitnie utalentowaną, miała w sobie to „coś”, naturalne aktorstwo, kapitalną zdolność przeistaczania się w krańcowo odmienne typy charakterologiczne. Choć nie tak sławna jak Irena Kwiatkowska czy Barbara Krafftówna, była jednak aktorką o podobnej skali...
Jego poglądy polityczne były mi, najdelikatniej mówiąc, bardzo dalekie. Jego pisanie po 1989 roku, poza nielicznymi wyjątkami, mnie nie interesowało. Porzucił strefę, w której był najlepszy, krytykę literacką na rzecz pisania politycznego - zajmował się Katyniem, a...
Jak manna z nieba spadło pisiorom napięcie rosyjsko-ukraińskie. Dzięki temu z PiS-szczujni jak ręką odjął zniknął na kilka dni problem „Polskiego Bajzlu”, drożyzny, inflacji, itd. Trzeba było dopiero szarży Ziobry, który zagrał na nosie (długim) Pinokia i pomówił go o...
Jak „zagrałem Hitlera” Pewnego dnia, a była to jesień 2013 roku, pojechałem do ruin tzw. Reduty Banku Polskiego przy Bielańskiej w Warszawie na plan spektaklu Teatru Telewizji „Skutki uboczne” Petra Zelenki. Przeprowadziłem kilka wywiadów z kilkorgiem aktorów,...
Józef Łobodowski (1909-1988) rozpoczął swoją działalność literacką i publicystyczną w latach trzydziestych w Lublinie jako młody, zadzierzysty, pełen temperamentu komunista, redaktor pisma „Trybuna”, a zakończył życie jako reakcjonista, wróg lewicy, który w latach...
W latach siedemdziesiątych piosenek w wykonaniu Andrzeja Dąbrowskiego, śpiewanych charakterystycznym, gardłowym, z lekka chropowatym, a jednocześnie bardzo ciepłym barytonem, słuchało się na okrągło. „Do zakochania jeden krok”, „Przygoda z Marią”, „A ty się bracie nie...
Literatura polska ostatnich dekad przyzwyczaiła jej czytelników, zarówno tych wnikliwych, jak i pobieżnych obserwatorów, do tematycznego poruszania się w niskich rejestrach, do zafiksowania we wsobności, w prowincjonalizmie, w „polskich brudach”, jakby nie było poza...
Dominika Wielowieyska komplementarnie, całościowo i bardzo interesująco przeanalizowała w tekście „Do tego tanga trzeba trojga”, sytuację polityczną na opozycji. Choć więc w nadtytule jej tekstu („KO, Polska 2050, PSL – układanki koalicyjne”) zabrakło Lewicy, to od...