„Kolor życia” Fridy Kahlo

9 lip 2023

Wernisaż wystawy „Kolor życia. Frida Kahlo” odbył się w czwartek w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie. Na wystawie można zobaczyć obrazy i zdjęcia oraz plenerową instalację odtwarzającą fragmenty domu artystki, w którym się urodziła, wychowała, tworzyła i zmarła.

Prace nad koncepcją wystawy poświęconej twórczości Fridy Kahlo rozpoczął zmarły w 2022 roku prof. Zbigniew Wawer, dyrektor Muzeum Łazienki Królewskie w latach 2017-2022.  Ekspozycja wpisuje się w przypadającą w tym roku 95. rocznicę nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską i Meksykiem oraz 65-lecie powstania Museo Frida Kahlo zwanego La Casa Azul. 

Otwarcie wystawy zbiega się ze 116. rocznicą urodzin legendarnej malarki. Frida Kahlo, właśc. Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón (ur. 6 lipca 1907 w Meksyku, zm. 13 lipca 1954 r.). W dzieciństwie chorowała na polio, a jako nastolatka została ciężko ranna w wypadku. Przeszła kilkadziesiąt operacji, lecz jej ciało nigdy nie wróciło do pełnej sprawności. Mimo tego nie straciła woli kreacji. Fridę Kahlo ukształtowała również kultura rdzennej ludności Meksyku, do której często odwoływała się w swoich dziełach. Siłę czerpała także z bliskości z naturą. Uwielbiała spędzać czas w ogrodzie, otoczona roślinami i zwierzętami oraz rzeźbami.

W Podchorążówce prezentowane są trzy obrazy Fridy Kahlo: „Tam wisi moja sukienka” (1933), „Kokosy” (1951) oraz „Martwa natura z arbuzami” (1953). Ekspozycję wzbogacają archiwalne zdjęcia z życia artystki, a także film z 1941 r. Twórcą dokumentu jest Nickolas Muray, amerykański fotograf, przyjaciel Fridy Kahlo i autor wielu jej zdjęć. W archiwalnym materiale można zobaczyć artystkę i jej męża, Diego Rivera, w ogrodzie ich domu.

Integralną częścią wystawy jest plenerowa instalacja na dziedzińcu Podchorążówki, odtwarzająca fragmenty domu Fridy Kahlo, w którym artystka się urodziła, wychowała, tworzyła i zmarła. To słynny La Casa Azul z meksykańskiej dzielnicy Coyoacán, będący dziś muzeum legendarnej malarki.

Integralną częścią wystawy jest plenerowa instalacja na dziedzińcu Podchorążówki, odtwarzająca fragmenty domu Fridy Kahlo, w którym artystka się urodziła, wychowała, tworzyła i zmarła. To słynny La Casa Azul z meksykańskiej dzielnicy Coyoacán, będący dziś muzeum legendarnej malarki.

Przy jednej ze ścian instalacji, będącej wnęką odwzorowaną na podstawie archiwalnych zdjęć patio w La Casa Azul, stanął posąg przedstawiający meksykańskie bóstwo. Dzieło nawiązuje do jednej z rzeźb natywnych, którymi Frida Kahlo i jej mąż, wypełnili ogród przy swoim domu. Kopię meksykańskiego posągu wykonał polski rzeźbiarz Michał Selerowski.

Ekspozycja powstała dzięki współpracy Muzeum Łazienki Królewskie, Ambasady Meksyku oraz Colección Acervo INBAL – Museo de Arte Moderno, meksykańskiej instytucji kultury, zajmującej się popularyzacją kultury meksykańskiej za granicą.

Wystawie towarzyszy bogaty program wydarzeń muzealnych, których partnerem jest Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Wykłady z pogranicza sztuki, psychologii i psychiatrii wyjaśnią wpływ fizycznego i psychicznego cierpienia na twórczość Fridy Kahlo. Warsztaty i spotkania przeniosą w świat legendarnej malarki oraz przybliżą kulturę Meksyku. Rodziny z dziećmi doświadczą sztuki poprzez zabawę w przestrzeni twórczej „Frida i Fridita”, inspirowanej dziełami meksykańskiej artystki.

Odbędą się również oprowadzania po wystawie dla rodzin z dziećmi, młodzieży i dorosłych w języku polskim, angielskim i hiszpańskim, a także dla osób z niepełnosprawnością słuchu w PJM i wzroku z audiodeskrypcją. Wystawa potrwa do 3 września. 

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...