Najlepsze miasto świata

21 maj 2023

Kompozytor Cezary Duchnowski i librecista Beniamin Bukowski wygrali konkurs na twórców „Opery o Warszawie. Najlepszym mieście świata”. Opera zostanie wystawiona w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej na otwarcie sezonu 2025/2026 i na zamknięcie festiwalu „Warszawska Jesień” w 2025 roku.

Laureatów konkursu na operę o odbudowie Warszawy ogłoszono podczas konferencji prasowej w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie.  Opera jest inspirowana książką Grzegorza Piątka pt. „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944–1949”.

Cezary Duchnowski powiedział dziennikarzom, że zdecydował się na udział w castingu, ponieważ „jest to wielkie wyzwanie, a książka na podstawie której powstał pomysł stworzenia opery jest niezwykle bogata i z dużym potencjałem”. Jak wyjaśnił „z potencjałem szczególnie dla kompozytora współczesnego, który liczy na dużo poszukiwań, myśli też abstrakcyjnie, nie tylko literacko, ale też formalnie”. „Tutaj wszystkie wątki architektoniczne są bardzo styczne z myśleniem muzycznym” – dodał.

Beniamin Bukowski powiedział mediom, że myśl przewodnia jego libretta brzmi: „miasto to przede wszystkim ludzie”. „To opowieść o tym, jak tkanka miejska zderza się z trzema wypadkowymi: polityką, architekturą i indywidualnymi biografiami, które składają się na opowieść tamtych czasach”. Opowiadał, że „punktem wyjścia były biografie kilku osób, które pojawiły się w książce Grzegorza Piątka, architektów, architektek o różnym zapleczu intelektualnym, estetycznym, politycznym, którzy podjęli się tego zadania”. „Życiorys, który skupia jak w soczewce całe skomplikowanie tamtych czasów jest biografia Heleny Syrkusowej” – tłumaczył. Oprócz niej pojawią się m.in. najważniejsze postaci związane z Biurem Odbudowy Stolicy.

Organizatorem przedsięwzięcia jest Sinfonia Varsovia, która pracuje nad nim wraz z instytucjami partnerskimi: Teatrem Wielkim – Operą Narodową, Międzynarodowym Festiwalem Muzyki Współczesnej (MFMW) „Warszawska Jesień” i Muzeum Warszawy. Opera zostanie wystawiona w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej na otwarcie sezonu 2025/2026 i na zamknięcie festiwalu „Warszawska Jesień” w 2025 roku.

BN/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...