Program 43. Warszawskich Spotkań Teatralnych

7 maj 2023

”Ale z naszymi umarłymi” w reż. Marcina Libera, „Śmierć Jana Pawła II” w reż. Jakuba Skrzywanka i musical „1989” w reż. Katarzyny Szyngiery – m.in. te spektakle będzie można obejrzeć podczas 43. Warszawskich Spotkań Teatralnych (WST), który odbywać się będzie od 19 do 30 maja.

Festiwal zostanie zainaugurowany 19 maja koncertem Marii Peszek na Placu Defilad. „Chcemy się dobrze bawić, ale przede wszystkim też oglądać i rozmawiać o spektaklach, które zobaczymy podczas 43. WST. Osiem tytułów w nurcie głównym, dwa tytuły w nurcie towarzyszącym i trzy pokazy studenckie, o których wspomniała Monika Strzępka. Dwa z Krakowa i jeden z akademii Teatralnej w Warszawie” – przedstawiła program festiwalu członkini zespołu kuratorskiego Dorota Kowalkowska.

„43. WST przed nami, myślę, że to będzie wyjątkowy festiwal” – powiedziała we wtorek podczas konferencji prasowej w Teatrze Dramatycznym wiceprezydent Warszawy Aldona Machnowska-Góra. Wiceprezydent Warszawy zwróciła uwagę, że w programie festiwalu są nie tylko przedstawienia, ale także „cała masa wydarzeń, które budują pewną wspólnotę wokół teatru. Pokazywane będą i spektakle najmłodszych twórców i twórczyń, czyli studentów szkół polskich, ale też cały nurt teatru włączającego” – wyjaśniła.

W głównym nurcie widzowie zobaczą: koprodukcję Teatru im. Słowackiego w Krakowie i Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, czyli musical o Solidarności pt. „1989” w reż. Katarzyny Szyngiery, „Śmierć Jana Pawła II” w reż. Jakuba Skrzywanka z Teatru Polskiego w Poznaniu i drugie przedstawienie w reż. Skrzywanka – „Spartakus. Miłość w czasach zarazy” z Teatru Współczesnego w Szczecinie, „Łatwe rzeczy” w reż. Anny Karasińskiej z Teatru im. Jaracza w Olsztynie i „Czas porzucenia” w reż. Weroniki Szczawińskiej (również z olsztyńskiego Teatru), „Miłą robótkę” Agnieszki Jakimiak i Mateusza Atmana z Teatru im. Fredry w Gnieźnie, „Ale z naszymi umarłymi” w reż. Marcina Libera z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach oraz „Niewolnicę Isaurę” w reż. Martyny Majewskiej z Teatru Dramatycznego im. Szaniawskiego w Wałbrzychu.

Jako spektakle towarzyszące pokazane zostaną „Dotyk za dotyk. Dansing” w choreografii Katarzyny Sikory z Teatru Współczesnego w Szczecinie i „Kolorowe sny” w reż. Szymona Adamczaka i Wojtka Rodaka z Teatru Polskiego w Poznaniu.

Wśród trzech propozycji studenckich znalazły się: „Gej w wielkim mieście” Filipa Pawlika i Krzysztofa Wysłoucha oraz „Orfeusz” w reż. Anny Obszańskiej (oba z Akademii Sztuk Teatralnych im. Wyspiańskiego w Krakowie), a także „Minuta w ciemności” w reż. Ewy Galicy z warszawskiej Akademii Teatralnej.

Tradycyjnie organizatorzy festiwalu zaproszą widzów na spotkania z twórcami, które odbywać się będą po przedstawieniach (według ścieżki karnetowej) w foyer Sceny im. Gustawa Holoubka. Zaplanowano także trzy debaty oraz warsztaty, zajęcia jogi, silent disco, slam dramaturgiczny (w ramach Klubu Festiwalowego).

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...