Niespodziewany werdykt na Berlinale

26 lut 2023

Dokument „On the Adamant” Nicolasa Philiberta został laureatem Złotego Niedźwiedzia dla najlepszego filmu podczas sobotniej gali zamknięcia 73. Berlinale. Jak podkreśliło jury w uzasadnieniu werdyktu, obraz „stanowiący dowód na to, jak istotna jest ludzka ekspresja, został zrealizowany po mistrzowsku”.

Złoty Niedźwiedź dla najlepszego filmu trafił do „On the Adamant” Nicolasa Philiberta. Dokument przedstawia codzienność pacjentów i personelu dziennego domu opieki dla dorosłych cierpiących na zaburzenia psychiczne. Obiekt mieści się na Sekwanie, w centrum Paryża. Jak wskazało jury w uzasadnieniu werdyktu, obraz francuskiego twórcy „stanowiący dowód na to, jak istotna jest ludzka ekspresja, został zrealizowany po mistrzowsku”. Odbierając nagrodę, Philibert wyraził wzruszenie, że film dokumentalny jest doceniany na równi z fabułami. „Przez czterdzieści lat zawsze do tego dążyłem. Jednocześnie ta klasyfikacja, podział ma dla mnie niewielkie znaczenie, ponieważ nie lubię etykietek” – przyznał. Dodał, że w „On the Adamant” skupia się na tym, co łączy ludzi. „Chciałbym, żeby widzowie mogli – jeśli nie utożsamić się z moimi bohaterami – to przynajmniej uświadomić sobie, że jest coś, co nas łączy ponad podziałami. To człowieczeństwo, poczucie, że jesteśmy częścią tego samego świata” – zwrócił uwagę.

Srebrnym Niedźwiedziem – Wielką Nagrodą Jury uhonorowano „Afire” Christiana Petzolda. „To dla mnie zaszczyt i wielkie szczęście. Dziękuję jury, fantastycznym aktorom, z którymi spędziłem lato i ludziom stojącym za kamerą, którzy również byli częścią tej przygody. Korzystając z okazji, chciałbym przypomnieć, że tydzień temu zmarł Carlos Saura, który był dla mnie niezwykle istotnym reżyserem. „Szybciej, szybciej” to jedno z moich ulubionych dzieł, wspaniały film, który zdobył Złotego Niedźwiedzia w 1981 r.” – powiedział twórca.

Srebrnego Niedźwiedzia – Nagrodę Jury otrzymał „Bad Living” Joao Canijo. Statuetką za najlepszą reżyserię wyróżniono Philippe’a Garrela za „The Plough”. Z kolei nagrodę za wybitne osiągnięcia artystyczne odebrała Hélene Louvart, autorka zdjęć do filmu „Disco Boy” Giacomo Abbruzzesego.

Tegoroczna odsłona Berlinale jest trzecią, w której zniesiono kategorie płciowe w nagrodach aktorskich. Srebrny Niedźwiedź za najlepszą rolę pierwszoplanową przypadł młodej debiutantce Sofii Ortero za występ w „20 000 Species of Bees” Estibaliz Urresoli Solaguren. Statuetka za najlepszą rolę drugoplanową powędrowała do Thei Ehre za kreację w „Till the End of the Night” Christopha Hochhauslera. Wyboru laureatów dokonało jury w składzie: amerykańska aktorka Kristen Stewart (przewodnicząca), irańska aktorka Golshifteh Farahani, niemiecka reżyserka Valeska Grisebach, rumuński reżyser Radu Jude, amerykańska dyrektorka castingu Francine Maisler, hiszpańska reżyserka, ubiegłoroczna laureatka Złotego Niedźwiedzia Carla Simon oraz hongkoński reżyser i producent Johnnie To.

PAu/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...