Wystawa prac Adama Myjaka w Galerii Opera

2 sty 2023

Ekspozycja dzieł Adama Myjaka, jednego z najwybitniejszych polskich rzeźbiarzy współczesnych, w Galerii Opera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej została zorganizowana z okazji 10-lecia działalności Galerii.

Artysta jest związany z Galerią Opera od chwili jej powstania w 1998 r. Jest współautorem rzeźby Kwadryga Apollina, która zdobi fronton gmachu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Kwadryga na Teatrze Wielkim odsłonięta została 3 maja 2002 r. Nowy sezon w Galerii Opera – jak podkreśla organizator wydarzenia – inauguruje właśnie wystawa prac Adama Myjaka. „Zaprezentowana kolekcja jest próbą podsumowania dotychczasowej działalności tego twórcy”. Myjak pytany o to, czy we współczesnej sztuce piękno się już skończyło, odpowiada, że bez względu na czasy piękno w takiej czy innej formie jest obecne w twórczości, a jego poszukiwanie to główny filar działania artysty.

Dzieła, które są wystawione w Galerii Opera, należą do prac inspirowanych rzeźbą gotycką i renesansową. „W sztuce, a zwłaszcza w rzeźbie, piękno jest obecne niezależnie od czasu. Gdzie ono może być? W układzie form, przestrzennych rozwiązań, w przekazie, w harmonii. Inne piękno tkwi w rzeźbie greckiej, inne w egipskiej, gotyckiej, renesansowej, a jeszcze inny rodzaj piękna odnajdujemy w twórczości Picassa. Piękno jest absolutnie jednym z podstawowych elementów w mojej wyprawie w głąb sztuki” – napisał Myjak w swoim „Codzienniku zakopiańskim” w roku 2020.

Adam Myjak, rocznik 1947, pochodzi ze Starego Sącza. Jest rzeźbiarzem, pedagogiem, profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studia na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie rozpoczął w 1965 r. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1971 r. Rok później podjął pracę pedagogiczną na macierzystym wydziale. Od 1990 r. jest profesorem. Prowadzi pracownię Rzeźby w ASP. Jest też kierownikiem Zakładu Rzeźby na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie.

Artysta zadebiutował w 1970 r. Lata 1979–1981 spędził na stypendium im. Wilhelma Lehmbrucka w Niemczech. W połowie lat 80. ważnym cyklem w jego twórczości stały się kroczące, wydłużone, ażurowe „Figury”. Wspólnie z dyrektorem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej Waldemarem Dąbrowskim prowadzi Galerię Opera w Teatrze Wielkim. Był trzykrotnie wybierany na podwójne kadencje rektora (1990–1996; 1999–2005; 2012-2020) warszawskiej ASP.

Zdobył liczne nagrody w konkursach krajowych i międzynarodowych. Poza rzeźbą, medalierstwem, któremu się poświęcał, zwłaszcza na początku swej drogi twórczej, ma w swym dorobku projekty i realizacje monumentalne, podejmowane często z prof. Antonim Januszem Pastwą. Jest autorem pomnika „Homo Homini” w Kielcach, poświęconego ofiarom zamachu na budynki World Trade Center w Nowym Jorku; monument został odsłonięty w 2006 r.

Myjak na swoim koncie ma ponad 100 wystaw indywidualnych, zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Pokazywał swoje prace na indywidualnych wystawach m.in. w Galerii Narodowej Zachęta w Warszawie (dwukrotnie: w 1993 i 2005), Muzeum im. Lehmbrucka w Duisburgu (1981), Muzeum w Bochum (1989), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (1993, 2007, 2015), Muzeum Okręgowym w Sandomierzu (2016), Muzeum Jana Pinsla Lwowska Narodowa Galeria Sztuki im. B.G. Woźnickiego (2017), Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie (2017/2018).

We wrześniu 2005 r. otrzymał najwyższe odznaczenie za zasługi dla kultury – Złoty Medal Gloria Artis. W 2009 r. został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W 2013 r. w Europejskim Centrum Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego powstała stała Galeria Rzeźb Adama Myjaka, w której oglądać można 10 rzeźb podarowanych przez autora. W 2014 r. w Ośrodku Praktyk Teatralnych w Gardzienicach powstała stała Galeria Rzeźb.

Jest twórcą popiersia Krzysztofa Pendereckiego (2013), premiera Tadeusza Mazowieckiego (2014) i autorem medalu Jana Ekiera na zlecenie MKiDN. Artysta został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Międzyzdrojów (2013), Mrągowa (2014), Sandomierza (2016). Wystawa „Adam Myjak” w Galerii Opera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej będzie dostępna do 5 marca 2023 r.

BN/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...