Manewry miłosne

„Nic tak nie plami, jak atrament”, mówiło się kiedyś. Dziś należałoby powiedzieć: nic tak nie plami jak Internet. A nawet bardziej, bo atrament z czasem daje szansę – blednie, zaciera się, znika, a w Internecie nic nie ginie. Nie tylko nie blednie, ale w określonych okolicznościach nabiera ostrości – czasem zabójczej. Czegoś takiego doświadcza właśnie nasz pan prezydent Andrzej Duda. Jeśli wierzyć przykładom jego internetowej aktywności, którymi ekscytuje się prasa, pan prezydent jest wręcz fanem Internetu i wszystkiego, co jego jest. Nie raz już napytał sobie przez to kłopotów. Właśnie przypomniano mu w Internecie (za stroną Telewizji Republika z 15 maja 2015 r.), jak walczył o głosy przed drugą turą wyborów prezydenckich. Był wtedy jeszcze nikomu nieznanym, ale miłym, stwarzającym wrażenie solidnego, kandydatem na prezydenta. Jego emploi działało zwłaszcza na kobiety, w tym, na pielęgniarki. Panie upatrywały w nim mężczyznę, który je rozumie, obroni, upomni się o nie. Paniom pielęgniarkom też nieba obiecywał uchylić i „życie zamieniał im w sen”, żeby posłużyć się szlagwortem modnej niegdyś piosenki. Było pięknie – poczytajmy:
„– Będą panie miały oparcie w prezydencie, jeśli nim zostanę. Daję na to swoje słowo honoru… […]
I dalej: Kandydat PiS na prezydenta zapewniał protestujące pielęgniarki, że zdaje sobie sprawę z ich złego położenia. Jego zdaniem, problem ich niskich płac i trudnych warunków pracy wymaga szybkiej reakcji i rozwiązań, które realnie zmienią ten stan.
I jeszcze: „– Spotkałem się z paniami pielęgniarkami, które tutaj w Krakowie pod pomnikiem Adama Mickiewicza miały swoje spotkanie protestacyjne. Rozmawialiśmy o trudnych warunkach pracowych i płacowych, do jakich są zmuszone… […] Drzwi pałacu prezydenckiego będą dla pań zawsze otwarte – mówił, przypominając, iż dostał od pań pismo, stąd wie, że problemów jest mnóstwo i należy zacząć je rozwiązywać. Duda podjął zobowiązanie, że nawet nie tyle jako kandydat, a jako mężczyzna, dotrzyma danego słowa.”…