Puszczanie węglowodorów z dymem szkodzi.
W powietrze wzbijają się drobiny pyłu zawieszonego, Dwutlenek węgla ociepla klimat, powodując anomalie pogodowe. Z paleniem świec jest tak samo. To co się w nich pali to parafina, czyli zagęszczona ropa naftowa. Obudowy świec, czyli brzydkie jak noc znicze, są z plastiku. Tego, z którym nasza cywilizacja nie wie co robić, bo recycling już nie wyrabia.
W polskim wydaniu Wszystkich Świętych, oprócz zastawiania grobów największymi z możliwych świecidełek nagrobnych, żeby reszta rodziny wiedziała, kto jest debeściakiem, przyjęło się objeżdżanie cmentarzy. I to nie takich, które są blisko domu. Prawdziwy Polak musi objechać czasem pół kraju. Wypalamy przy tym kilka tankowców ropy naftowej, emitując do atmosfery chmury spalin. Ponieważ jednak Wszystkich Świętych przypada w nader niefajnym okresie roku charakteryzującym się niefajnymi warunkami atmosferycznymi i szybko zapadającym zmrokiem, to grono świętych, dzięki wzmożonym wypadkom mocno w okolicach tego dnia przyrasta.
W całym tym proceduralnym natłoku, brakuje czasu na to, co chyba w tym święcie najistotniejsze – na pomyślenie o tych, którzy odeszli. Zamiast celebrować cmentarne procedury, wystarczy przymknąć oczy i choć na chwilę być z tymi, z którymi w inny sposób już nie będziemy.
