Weterani nadal dominują

12 lip 2019

W porównaniu z poprzednim turniejem w tegorocznej edycji w półfinale wśród mężczyzn ponownie znaleźli się Novak Djoković, Rafael Nadal i Roger Federer. Wśród pań w czołowej czwórce pozycję sprzed roku utrzymała jedynie Serena Williams.

Hierarchia w męskim tenisie jest od lat ustabilizowana. Dowodzi tego choćby skład tegorocznych ćwierćfinalistów Wimbledonu. W 2018 roku do tej fazy turnieju dotarli Roger Federer (Szwajcaria), Kevin Anderson (RPA), John Isner (USA), Milos Raonic (Kanada), Novak Djoković (Serbia), Kei Nishikori (Japonia), Rafael Nadal (Hiszpania) i Juan Martin del Potro (Argentyna). W 1/2 finału zagrali Anderson (pokonał Federera) z Isnerem, a Djoković z Nadalem. W finale Djoković wygrał z Andersonem. W obecnej edycji zmagań na wimbledońskich trawnikach w ćwierćfinale zagrali: Novak Djoković (Serbia, 1) – David Goffin (Belgia, 21) 6:4, 6:0, 6:2, Roberto Bautista (Hiszpania, 23) – Guido Pella (Argentyna, 26) 7:5, 6:4, 3:6, 6:3, Rafael Nadal (Hiszpania, 3) – Sam Querrey (USA) 7:5, 6:2, 6:2 i Roger Federer (Szwajcaria, 2) – Kei Nishikori (Japonia, 8) 4:6, 6:1, 6:4, 6:4. Nietrudno policzyć, że połowę najlepszej ósemki tworzą ci sami gracze, co rok temu – Djoković, Nadal, Federer i Nishikori.

U pań roszady w czołówce są zdecydowanie większe. Przed rokiem w ćwierćfinale zagrały Dominika Cibulkova (Słowacja) z Jeleną Ostapenko (Łotwa), Daria Kasatkina (Rosja) z Angelique Kerber (Niemcy), Kiki Bertens (Holandia) z Julią Goerges (Niemcy) oraz Serena Williams (USA) z Camilą Giorgi (Włochy). W półfinale Ostapenko przegrała z Kerber, a Goerges z Williams, zaś w finale Kerber okazała się lepsza od Sereny Williams.W tym sezonie zestaw par ćwierćfinałowych prezentował się następująco: Alison Riske (USA) – Serena Williams (USA), Barbora Strycova (Czechy) – Johanna Konta (W. Brytania), Elina Switolina (Ukraina) – Karolina Muchova (Czechy) oraz Simona Halep (Rumunia) – Zhang Shuai (Chiny). Jak widać, miejsce w czołowej ósemce turnieju zdołała utrzymać jedynie najstarsza w tym gronie 37-letnia Williams. 23-krotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych w półfinale zmierzyła się z rewelacyjnie grającą w tej imprezie Strycową, którą rozbiła bez trudu w dwóch setach. W drugiej parze Halep równie łatwo pokonała jednak Switolinę, dlatego wynik ich potyczki w finale jest sprawą otwartą.

Warto zauważyć, że trójka półfinalistów wśród panów, Djoković, Nadal i Federer, w takiej kolejności zajmuje trzy czołowe miejsca w rankingu ATP, natomiast wśród półfinalistek nie ma ani jednej zawodniczki z czołówki. Halep jest obecnie sklasyfikowana na 7. pozycji, Switolina na 8., Williams na 10., a Strycova dopiero na 54.

Panowie o awans do finału powalczą w piątek. W ćwierćfinale Nadal wyeliminował Sama Querreya (ATP 65), z którym dwa lata temu przegrał w w Acapulco. Tym razem Hiszpan zwyciężył 7:5, 6:2, 6:2, awansując po raz siódmy do półfinału Wimbledonu. W piątek tenisista z Majorki zmierzy się z odwiecznym rywalem, Federerem, który z kolei uporał się w czterech setach z Nishikorim. Dla Szwajcara był to setny wygrany mecz w wimbledońskim turnieju, za także 13. awans do półfinału tej imprezy. Trudno przewidzieć, który z nich zwycięży.

Łatwiej wytypować zwycięzcę drugiego pojedynku półfinałowego, w którym Djoković zmierzy się z Roberto Bautistą (ATP 22). Obecność tego hiszpańskiego tenisisty w tym doborowym towarzystwie jest niewątpliwą sensacją. Bautista w ćwierćfinale wygrał 7:5, 6:4, 3:6, 6:3 z Argentyńczykiem Guido Pellą (ATP 26) i awansował do półfinału, co jest jego największym sukcesem w karierze. W piątek o awans do finału zagra Djokoviciem i wcale nie jest bez szans, bo w tym roku pokonał lidera rankingu w Dosze i Miami. Bilans ich potyczek jest jednak korzystniejszy dla Serba, który wygrywał siedem, a przegrał trzy razy. Na trawie zmierzą się jednak po raz pierwszy, ale wydaje się, że faworytem jest lider światowej listy.

Dla Djokovica to dziewiąty awans do półfinału Wimbledonu, lepsi od niego pod tym względem są tylko Amerykanin Jimmy Connors i wspomniany Federer. Serbski tenisista w dorobku ma 15 tytułów wielkoszlemowych, z tego cztery wywalczone na wimbledońskiej trawie – triumfował tu w latach 2011, 2014, 2015 i 2018.

 

Najnowsze

Powtarzanie historii?

Powtarzanie historii?

30 stycznia 1933 roku Adolf Hitler całkowicie legalnie przejął władze, czyli stery rządu, w sąsiadujących z Polską...

Sprawdź również

Mundial nie dla wszystkich

Mundial nie dla wszystkich

Mistrzostwa świata w piłce nożnej od zawsze reklamowane są jako globalny turniej, który łączy ludzi ponad granicami i pozwala kibicom z całego świata spotkać się w jednym miejscu. Mundial 2026, organizowany przez Stany Zjednoczone wspólnie z Kanadą i Meksykiem, miał...

Infantino i jego puchar nie mają przyszłości

Infantino i jego puchar nie mają przyszłości

Puchar Interkontynentalny FIFA 2024, który startuje dzisiaj, 22 września, jest odpowiedzią na lukę po Klubowych Mistrzostwach Świata, które od 2025 roku będą rozgrywane co cztery lata. Nowy format, z założenia mający ożywić globalną rywalizację klubową, składa się z...

Ekstraklasa bije się o Europę

Ekstraklasa bije się o Europę

Ekstraklasa rośnie w siłę na europejskiej arenie, daleko jeszcze do dumy, ale jest coraz lepiej. W krajowym rankingu UEFA, który odzwierciedla wyniki drużyn z ostatnich pięciu sezonów, Polska awansowała z 30. na 18. pozycję. To nie tylko poprawa statystyk, ale i dowód...

Przełamanie Korony Kielce

Przełamanie Korony Kielce

W świecie piłkarskich zmagań, gdzie presja i oczekiwania potrafią przerosnąć samą grę, spotkanie Korony Kielce ze Stalą Mielec było czymś więcej niż tylko kolejnym ligowym starciem. Dla Jacka Zielińskiego, nowego trenera kielczan, to spotkanie miało kluczowe znaczenie...

Lewy pudłował, ale Barca dopina swego

Lewy pudłował, ale Barca dopina swego

W meczu, który zakończył się wynikiem 2:1 na korzyść FC Barcelony, podopieczni Hansiego Flicka po raz kolejny pokazali, że choć ich gra może imponować, to rezultat nie zawsze oddaje pełnię ich dominacji na boisku. Barcelona, mimo kilku momentów niepewności, udowodniła...

Michael Ameyaw. Polak nie musi być biały

Michael Ameyaw. Polak nie musi być biały

Piłka nożna od dawna jest w Polsce czymś więcej niż tylko sportem. To ważna część naszej kultury, której wyniki śledzą miliony Polaków. W 2001 roku Emmanuel Olisadebe stał się symbolem nowej, otwartej Polski – kraju, który nie boi się różnorodności. Jego historia była...